back to basics

De tweede maand van 2010 is ingezet. En wat uw voornemens voor dit nieuwe jaar ook moge zijn (of waren), het gaat waarschijnlijk steeds om een zeer eenvoudig verhaal. Meer sporten, minder roken, meer romantiek, minder stress, meer vriendschap, minder werken en meer genieten. Kortom meer van het goede, en minder van het slechte. En wat onze behoeften naar producten en diensten betreft: daar willen we meer van minder.

Meer van minder?

Het klinkt raar, maar toch is het eenvoudig te verklaren. Door de economische crisis zijn consumenten gaan inzien dat het allemaal best wat eenvoudiger kan. En door de milieucrisis zijn ze gaan inzien dat het best wat eenvoudiger moet. Waarom zou je een dure lunch nemen, terwijl het ook kan met een verse tas biologische soep. Als we even bij soep blijven, zien we dat het aanbod meer dan verdubbeld is; soep is nu overal te vinden. Is het werkelijk goedkoper dan een sandwich of een snelle pasta? Niet echt. Wat wél telt: we krijgen het gevoel dat we goed bezig zijn en slim met ons geld omgaan. We denken dat we een veel eenvoudiger bestaan leiden, en dat past in de gedachte van vandaag.

Begrijpen de producenten dat ook?

Ja. Ze spelen er als de beste op in. Automerken gooien werkelijk alle snufjes en overbodige extra’s weg uit hun auto’s. Vroeger heette dat simpelweg ‘een basismodel’, nu sieren deze modellen de immens populaire Green-Efficiency-Blue-Econetic- DriveE-Leaf-Ecoflex gamma’s van menig autoconstructeur. Kijk maar naar de stijgende verkoop van Dacia, voorheen een spartaanse poor man’s Renault, nu een doordachte en economische keuze.

Ook in de bancaire sector lijkt alles veel eenvoudiger. Twee jaar geleden konden we ons geld beleggen in de meest ingewikkelde en hoogstaande formules, vaak geplaatst onder de term ‘programma’s’. Het leek wel alsof elk ‘programma’ het resultaat was van 50 jaar research in een economisch laboratorium en alleen begrepen kon worden door de fanclub van Paul D’hoore. Wat hebben we nu? Ouderwetse termijnrekeningen, spaarboekjes, kasbons en coupons. In essentie dezelfde producten, maar terug in hun oorspronkelijke verpakking.

Is de gemiddelde consument die op reis wil gaan nog wel geïnteresseerd in een geanimeerd vijfsterren arrangement met 500 buffetten per dag? Heeft een bioscoopganger wel behoefte aan een arrogant (kies je plaats in 60 seconden!) reservatiesysteem dat nooit werkt? Is een quattrodermo- hydra-silk-touch-systeem douchegel werkelijk nodig, en willen we niet gewoon een pure en natuurlijke zeep? Moet een gsm ook een gps, een mp3-speler, een gameboy, een internetbrowser, en een fotoapparaat zijn? Best allemaal leuk, maar het past niet echt in de context van vandaag. Het voornemen van de gemiddelde consument voor 2010 is eenvoud, of beter: het gevoel van eenvoud.